Terug naar hoofdinhoud

Gedicht van de week: Spoken Word: Sociale Mobiliteit (Séun Steenken)

03 juni 2026
Geschreven door Theo van Rhijn

Lelystad is een stad waar poëzie niet alleen leeft, maar ook wordt geschreven. Vanuit die traditie brengt Radio Lelystad wekelijks het Gedicht van de Week: een moment waarop woorden even de ruimte krijgen om te ademen. Het gedicht klinkt bovendien in het poëzieprogramma De Dinsdagavondsalon, waar taal en verbeelding elkaar ontmoeten. Deze week de kersverse stadsdichter van Almere Séun Steenken. Zijn roots liggen in Nigeria. Hij een sociaal bewogen dichter die zich inzet voor de jongeren in de stad Almere. Zijn spokenwordgedicht heet dan ook niet voor niets:

Spoken Word: Sociale Mobiliteit

Jouw levensweg kent of heeft ervaren

Ook al hebben de meeste mensen hier meer

financieel en sociaal kapitaal

Kunnen ze de door jouw betaalde prijs

Nooit evenaren

Zaken die jij als normaal hebt ervaren zoals

etnisch profileren,

Lange zomers niets doen

Want je ouders hadden geen geld

Om te recreëren

Zijn voor jouw omgeving

Niets meer of minder dan onbekend

Iedereen zegt dat ze het begrijpen

Maar er is geen woord

Die jouw verhaal

Kan beschrijven

Jouw weg is namelijk

Niet te omschrijven

In een lawa of kowa

Jouw weg bestaat Uit

Vallen en op staan

En misschien

Kom ik er dan zo ja

Als je ze hoort praten

Besef je pas

De kloof

Wat tof

Dat jullie dit wel hebben gehad

Vroeger wilde ik dat ook

Waar je ze bij de vrijmibbo hoort debatteren

Over hoeveel vinkjes ze wel of niet hebben

Kunnen ze jouw overschot aan het tekort van

vinkjes niet beseffen

Ze weten het niet hoe het is

Om de weg te moeten delen

Met vele die zijn geslipt

Foute keuzes

met dezelfde reden

Het creëren van een beter leven

Dan je had in het verleden

Je wilt dat de mensen

Waar je vandaan

Komt jou niet vergeten

Beter nog

Je wilt het succes

Met ze delen

Jouw vocabulaire bevindt zich op de grens

Van hey maat

Naar faka Erikjan

Code switchen doe je

Zoals geen ander dat kan

Van je mensen hoor je

Je kan de buurt niet vergeten

Maar hoe het is om alleen te staan op een

onbekende plek

Hoe kan de buurt daarvan weten

En hoe kunnen zij weten

Hoe het is

Om met minder geld te bewegen

Vanuit een struggle te komen

Waarin de gemiddelde

Vraagstelling luidde

Wat ga ik vandaag en morgen eten

Hoe het is om de kansen zelf te creëren

En te werken alsof je leven ervan afhangt

Als je een kans ziet

Nu zit je frequent in een dialoog

Meestal is het leuk

Tot die ene vraag komt

Je kent hem vast wel

Die vraag van

Hoe vaak ging jij

Op Skivakantie!

Je bent

Aan het vechten

Met jezelf

Je bent voor een deel een ander mens

Maar je doet dit voor je oude helft

Vanuit het heden verlang naar het verleden

Terwijl je met jezelf

Het verleden niet wil herbeleven

Ewaja

Je bent opzoek naar een andere realiteit

Dus je verlegt je grenzen

En denkt bij jezelf

Achja wellicht

Is dit de prijs van sociale mobiliteit