De gemeente is het niet eens met beleid dat de provincie voorstelt ten aanzien van initiatieven voor grootschalige batterijen. Niet alleen is men het met de inhoud niet eens, maar ook niet met de manier waarop dit tot stand is gekomen. Lelystad staat daarin niet alleen: alle Flevolandse gemeenten onderschrijven een zienswijze die de gemeente heeft ingediend. Dat kan leiden tot een bezwaarprocedure.

Het gaat om een herziening van het omgevingsprogramma Flevoland, waarin de provincie aangeeft hoe en onder welke voorwaarden grootschalige batterijopslagen kunnen en mogen worden gerealiseerd. Daarmee wil de provincie het landschap beschermen tegen mogelijk grote initiatieven voor batterijen in het buitengebied. Maar volgens de gemeente zijn die opslagen essentieel om de toenemende krapte op het elektriciteitsnet op te lossen. “Door elektriciteit op te slaan op momenten van hoge productie en lage vraag, kan deze energie op een later moment worden terug geleverd wanneer het elektriciteitsnet onder druk staat. Dit vergroot de flexibiliteit van het energiesysteem en zorgt voor een efficiënter gebruik van de beschikbare netcapaciteit,” staat in de reactie aan de provincie die door Dronten mede namens Lelystad gestuurd is aan de provincie.

Bevoegd gezag

De provincie zou in het door haar voorgestelde en ter inzage gelegde beleid te veel op de stoel van de gemeenten gaan zitten.  “De voorgestelde kaders in de herziening zijn naar ons oordeel te beperkend.” Zo stelt de provincie dat zij het bevoegd gezag is in het toekennen of afwijzen van aanvragen, maar dat zouden de gemeenten zelf zijn. De provincie heeft een adviserende rol.

Verder zou het nieuwe beleid moeten gaan gelden voor energieopslagen van installaties met een vermogen vanaf 1 MWh (MegaWatt hour), maar dat zijn opslagen ter grootte van een ‘halve zeecontainer’ (15 vierkante meter). Dat is veel te laag, en dat zijn opslagen waarover de gemeente zelf wel een beslissing kan nemen. "Wij zijn van mening dat wij als gemeenten bij installaties van kleinere omvang prima in staat zijn om hier zelf een evenwichtige afweging te maken.” Voorgesteld wordt dat te verhogen naar 10 MWh. 

Ook stelt de provincie dat vergunning voor grootschalige opslag voor maximaal 25 jaar worden afgegeven, maar de gemeenten willen dat wijzigen, zodat er na 25 jaar een herbeoordeling over het wel of niet verlengen van de vergunning kan worden afgegeven.

Weinig transparant

In totaal stellen de gemeenten 17 tekstwijzigingen voor, voor een beleid waarvan de provincie zegt dat het samen met de gemeenten tot stand is gebracht. “In de afgelopen tweeënhalf jaar zijn wij, samen met de andere gemeenten binnen Flevoland, in meerdere sessies betrokken bij de totstandkoming hiervan. Toch is het proces door gemeenten als weinig transparant ervaren. Herhaaldelijk ingebrachte opmerkingen vanuit gemeenten zijn niet zichtbaar verwerkt en eerder gecommuniceerde voorwaarden zijn zonder overleg of aankondiging aangepast. Gemeenten hebben bovendien pas kennis kunnen nemen van de vastgestelde versie op het moment van openbare terinzagelegging, waardoor overleg met de provincie niet meer mogelijk was."

Om die reden zien wij ons genoodzaakt gebruik te maken van de formele zienswijzeprocedure, aldus de gemeenten. Een zienswijze is in dit verband een formele reactie van een belanghebbende op een overheidsbeslissing. Als daar onvoldoende rekening mee wordt gehouden, kan dat leiden tot een bezwaarproecedure.

Overigens gaat een van de voorgestelde tekstwijzigingen over de term batterijopslag. “Er wordt steevast gesproken over batterijopslag, maar dit lijkt ons niet correct, aangezien het niet gaat om de opslag van batterijen. Een meer passende term is energieopslag systeem.”