Lelystad is een stad waar poëzie niet alleen leeft, maar ook wordt geschreven. Vanuit die traditie brengt Radio Lelystad wekelijks het Gedicht van de Week: een moment waarop woorden even de ruimte krijgen om te ademen. Het gedicht klinkt bovendien in het poëzieprogramma De Dinsdagavondsalon, waar taal en verbeelding elkaar ontmoeten. Deze week: Willemijn Steenbakkers, beeldend kunstenaar en dichter uit Lelystad. Ze groeide op in een kunstenaarsfamilie en ontwikkelde een gevoeligheid voor kleur, textuur en taal, aldus de salon.

Vaarwel

Soms dragen enkele uren

tientallen jaren maar blijft één seconde naamloos

in de vergetelheid hangen

Totdat ik je aanraak; halfblind omwind

en hervind,

want de tijd is slechts een stoffelijk gegeven.

En zo wuif ik je bij de ondergaande zon

vaarwel. Het strijklicht maakt en passant

het aardse eindspel meester.

Iedere breuklijn in schaduw verlengd.

Kleuren licht gebroken,

vermengd, niet uitgesproken.

Je zwaait; de melkweg

nu slechts een schaalmodel