Lelystad is een stad waar poëzie niet alleen leeft, maar ook wordt geschreven. Vanuit die traditie brengt Radio Lelystad wekelijks het Gedicht van de Week: een moment waarop woorden even de ruimte krijgen om te ademen. Het gedicht klinkt bovendien in het poëzieprogramma De Dinsdagavondsalon, waar taal en verbeelding elkaar ontmoeten. Deze week Ron Bruins, lid van de dichtersclub De Aldichters in Almere. Zijn werk kenmerkt zich door de verhalende wijze waarop hij schrijft – soms serieus, maar vaak ook met een kwinkslag.

Stemmingen

Door mijn hoofd huppelt Vivaldi

Ik weet ook niet hoe dat komt

Er hippen merels door mijn tuin

Ik probeer ze weg te fluiten maar ze storen zich niet aan mij

Wat een vrolijke heer, denken ze zacht en heimelijk gniffelen ze

Vanmorgen stond ik op als een tiener die s ’avonds naar het concert van zijn idool zal gaan

Vandaag zal niemand honger lijden, niemand sterven, dat past nu gewoon niet in mijn brein

Vanmiddag liep ik loom en lui met de hond te kwispelen

Mijn gedachten stonden stil, leeg leek ik van geluk

In de invallende avondkoelte at ik met smaak mijn zelfgemaakte pasta op het tuinterras

Onrust kondigde zich aan door het zachte burengeroezemoes in mijn oor

In de stilte van de nacht draai ik van zij op zij als een kip aan het spit

In mijn dromen zal het stormen, maar soms is er het oog

Er klinkt een slotakkoord en de merels schuilen in de heg

Terugfluiten laten zij zich niet

Meer van Ron Bruins op https://ikhebaltijdgelijk.com/blog/